1. Instalacja roblox studio

Zaczniemy oczywiście od instalacji oprogramowania. Jeśli grasz już w robloxa to jest duża szansa że roblox studio jest już na Twoim komputerze. Wyszukaj oprogramowanie na komputerze wpisując nazwę programu w wyszukiwarkę systemu Windows.

Jeśli nie uda się wyszukać programu nie pozostanie nam nic innego niż przejść na stronę https://www.roblox.com/create i pobrać program klikając przycisk „Start Creating”.

Sama instalacja przebiega w 100% automatycznie. Co ciekawe użytkownik nie ma nawet możliwości wybrania gdzie na komputerze zostaną umieszczone pliki programu.

2. Pierwsze uruchomienie

Po instalacji lub aktualizacji oprogramowania może pojawić się prośba o zalogowanie.

Tu ponownie możesz użyć danych którymi logujesz się na swoje konto ROBLOX. Jeśli nie posiadasz takiego konta lub chciałbyś mieć oddzielne do tworzenia i publikowania gier to kliknij w przycisk „Sign up”. Zostaniesz ponownie przekierowany na stronę Robloxa. Tym razem do miejsca gdzie możesz założyć swoje konto użytkownika.

Formularz jest bardzo prosty wystarczy wpisać (wg kolejności pól):

• Datę urodzenia
• Nazwę użytkownika
• Hasło składające się z minimum 8 znaków
• opcjonalnie: płeć

Na końcu kliknij ponownie „Sign Up” i gotowe. Masz konto w Roblox.

Teraz wróć do okna logowania i wpisz dane które wpisałeś wcześniej w formularzu

Kiedy zalogujesz się do ROBLOX STUDIO zobaczysz podstawowe okno tworzenia nowej gry. Ikonki po lewej stronie pozwalają przełączać się miedzy:

• NEW – tworzenie nowej gry lub wybranie samouczka/szablonu gry
• MY GAMES – gry stworzone przez Ciebie
• RECENT – ostatnio uruchamiane gry
• ARCHIVE – gry przeniesione do archiwum

Na górze po lewej jest menu „File” pozwalające na wczytywanie/zapisywanie gier z pliku lokalnego lub serwera ROBLOX oraz zmianę zaawansowanych ustawień Roblox Studio.

W prawym górnym rogu mamy też opcję wylogowania się z konta. Korzystaj z niej jeśli  współdzielisz komputer z rodzicami lub rodzeństwem.

3. INTERFEJS ROBLOX STUDIO

Przygodę z robieniem gier w Roblox najlepiej moim zdaniem rozpocząć od tworzenia popularnych Obby czyli torów przeszkód. Tak się składa że twórcy przygotowali w swoim oprogramowaniu odpowiedni szablon. Wykorzystamy go aby poznać podstawy obsługi silnika do tworzenia gier w ROBLOX.

Kolejne okno może na początku wydawać się przytłaczające. Jest tam niezliczona ilość okienek i ikon. W dalszej części tego poradnika omówię szczegółowo większość potrzebnych na początku opcji i narzędzi.

3.1 WORKSPACE

Główny obszar roboczy w STUDIO. Wszystko co jest tu widoczne będzie również dostępne dla graczy. To tutaj manipulujemy i widzimy na bieżąco zmiany w parametrach obiektów

3.2 Toolbox

Jak sama nazwa wskazuje w TOOLBOXie znajdziecie gotowe modele, obrazy, tekstury, dźwięki, efekty specjalne a nawet całe skrypty i gotowe mapy.

Można je dodawać do gry po prostu przeciągając c okna toolbox na obszar roboczy. Działające modele o wysokiej jakości są oznaczone specjalną tarczą.

Na początku można za pomocą gotowców stworzyć całkiem  fajną grę. To również dobre źródło do nauki pisania programów, ponieważ do każdego skryptu można wejść i sprawdzić jak model został oskryptowany.

W galerii znajdziecie też wiele modeli które nie będą działały. Każdy użytkownik Roblox może dodać coś od siebie i niestety nie jest to w żaden sposób moderowane.

Jeśli na poważnie myślisz o tworzeniu gier to proponuję jak najszybciej zamknąć to okno!

3.3 OUTPUT

Okno OUTPUT standardowo jest ukryte po pierwszym uruchomieniu. Aby je włączyć należy wejść w zakładkę VIEW z górnego menu narzędzi i na liście odnaleźć pozycję OUTPUT.

W tym oknie zobaczymy wszystkie błędy skryptów które popełnimy. Wierzcie lub nie będzie ich naprawdę dużo!

3.4 EXPLORER

Okno pozwala poruszać się po wszystkich obiektach dodanych do naszej gry. Nie ważne czy to tekstura, skrypt, fizyczny model czy element interfejsu gracza.

Poruszanie po elementach gry przypomina wrzucanie odpowiednich plików do folderów.

Całość jest podzielona na kilka głównych „folderów” które mają swoje indywidualne zastosowanie. Nadrzędnym elementem jest game czyli cała gra. Poniżej opiszę zastosowanie poszczególnych folderów. Nazwy których użyję stosuje się później w pisaniu skryptów.

game.Workspace

„Folder” na wszystkie fizyczne modele obiektów z którymi gracz może wejść w interakcje. Kiedy stworzymy jakiś model, ale umieścimy go w innym miejscu niż Workspace, to nie będzie on widoczny dla nikogo w grze. Wewnątrz znajdziesz obiekty do zarządzania kamerą(Camera) i terenem (Terrain)

game.Players

Tu wrzucani są gracze gdy dołączają do gry. Oczywiście w trybie tworzenia gry to miejsce będzie puste. Ewentualne zmiany można dostrzec dopiero w trybie testowania.

game.Lighting

Zarządza oświetleniem i w dużej mierze tym jak gra wygląda na komputerach graczy. Dodając odpowiednie elementy można osiągnąć niesamowite efekty. Mistrzowie potrafią sprawić że gry będą wyglądać niezwykle realistycznie. 

game.ReplicatedFirst

Miejsce na skrypty które mają wykonać się po stronie gracza (klienta) przed wszystkimi innymi skryptami gry.

Najpopularniejszym wykorzystaniem jest umieszczenie skryptu obsługującego własny ekran ładowania gry.

game.ReplicatedStorage

Najprościej powiedzieć że ReplicatedStorage to taki schowek. Wkładamy tam obiekty które są potrzebne ale tylko czasami. Ważne że dostęp do obiektów tam umieszczanych ma zarówno komputer gracza(klient) jak i serwer gry.

W swojej grze umieściłem tam np ślad po kuli. Kiedy gracze strzelają w ziemię ( niezależnie z jakiej broni) gra generuje w miejscu trafienia obrazek. Zamiast umieszczać ten obiekt w każdej broni oddzielnie włożyłem go do ReplicatedStorage i odpowiednio napisałem skrypt. Gdybym w przyszłości chciał użyć innej tekstury wystarczy że zmienię go w tym miejscu, a nie w każdej broni oddzielnie.

Oczywiście to tylko jeden z wielu przykładów zastosowania ReplicatedStorage.

game.ServerScriptService

Miejsce na na przechowywanie skryptów wykonywanych tylko po stronie serwera gry. Komputer gracza nie będzie miał dostępu do programów które zostaną tu umieszczone.

Tu umieszcza się skrypty odpowiedzialne za zapisywanie wyników graczy czy kontroler rund.

game.ServerStorage

Kolejny schowek. Tym razem dostępny tylko dla serwera ( w przeciwieństwie do ReplicatedStorage).

Wyobraź sobie że Twoja gra ma klasy postaci i każda klasa ma inne uzbrojenie. Po wybraniu klasy gracz ma dostać odpowiednie wyposażenie. SerwerStorage to idealne miejsce do umieszczenia „szablonów” wyposażenia klas które później odpowiednim skryptem są klonowane na gracza.

StarterGui

Miejsce na przechowywanie elementów interfejsu gracza. Po dołączaniu do gry serwer automatycznie kopiuje całą zawartość do gracza. Dzięki temu możemy szybko stworzyć wskaźniki zdrowia, ilości naboi czy elementy sklepu.

StarterPack

Podobnie jak StarterGui zawartość tego schowka jest kopiowana automatycznie do gracza. Różnica polega na tym że tu powinniśmy umieścić głównie wyposażenie które gracz powinien otrzymać zawsze na starcie gry.

W wyjątkowych sytuacjach można umieścić tu skrypt który chcemy koniecznie uruchomić po stronie gracza. Przykładowo wyłączenie automatycznej regeneracji zdrowia.

StarterPlayer

Można powiedzieć że w tym miejscu możemy zmienić parametry postaci każdego gracza który dołącza do gry. Można np zmienić wygląd wszystkich modeli, lub zmienić ich moc skoku, szybkość poruszania czy ilość zdrowia.

Teams

Chyba dosyć oczywista pozycja. Pozwala zarządzać drużynami w grze. Głównie ich ilością, nazwami i przypisanymi kolorami.

SoundService

Zarządza dźwiękami w grze. Tu też możemy umieścić soudtrack który mają słyszeć gracze podczas gry w Twoją producję.

Chat

Odpowiada za prawidłowe działanie chatu w grze.

LocalizationService

Odpowiada za automatyczne tłumaczenie elemntów gry.

3.5 MENU NARZĘDZI

Zakładka HOME:

• Select – narzędzie służące do zaznaczania obiektów.
• Move – dzięki niemu możemy przesuwać obiekty.
• Scale – umożliwia zmianę rozmiaru obiektu
• Rotate –  pozwala na obracanie obiektów.

Mode: Geometric/Physical – zmienia sposób w jaki działają powyższe narzędzia.

Geometric to podstawowa i najczęściej stosowana opcja. Pozwala po prostu przeciągać pojedyncze obiekty. Przykład: kiedy użyjesz narzędzia Move na ręce postaci to po prostu odłączysz ją od reszty ciała.

Physical pozwala na przesuwanie całych grup obiektów jeśli między nimi są ustawione połączenia.

Przykład: jeśli użyjesz narzędzia move w  tym trybie na ręce postaci to cała ręka a potem postać zostanie podniesiona ( ponieważ są ze sobą połączone)

Colision: kiedy jest włączony obiekty wykrywają się na wzajem i ich powierzchnie nie mogą się przenikać.

Join Surfaces: kiedy jest włączony automatycznie tworzy połączenia w grze między obiektami których powierzchnie się stykają.

Terrain Editor: pozwala wygenerować i edytować teren gry.I

nsert Toolbox – przybornik z gotowymi modelami, dźwiękami, skryptami i innymi przydatnymi elementami gry.

Insert Part – umieszcza w workspace obiekt typu „Part” z którego zbudowane są niemal wszystkie modele w Robloxie. Klikając strzałkę można dodatkowo wybrać kształt partu.

Instert UI – otwiera zakładkę z narzędziami tworzenia interfejsu gracza

Material – po zaznaczeniu obiektu zmienia materiał z którego zbudowany jest model. Obok tekstury ta opcja zmienia też właściwości fizyczne obiektu, jego ciężar, elastyczność, tarcie, generowanie światła i wiele innych.

Color – zmienia kolor obiektu

Group – opcja użyteczna kiedy zbudujemy skomplikowaną konstrukcję z wielu Partów. Po zaznaczeniu ich wszystkich i wybraniu opcji group zostaną połączone w jeden większy obiekt typu Model. Przykładem takiego modelu jest na przykład postać gracza.

Lock – zamykamy obiekt na workspace. Przez co nie będzie możliwości zaznaczenia go narzędziem select. Zablokowany obiekt można wybrać tylko w Explorerze.

Anchor – kotwiczenie. Zaznaczamy czy na obiekt ma działać grawitacja. Przedmiot umieszczony w powietrzu nie będzie spadać jeśli ma włączoną opcje Anchor.

Play – Testowanie gry, postać zostanie umieszczona na spawnie lub w punkcie 0,0,0 gry (jeśli spawner nie został umieszczony w grze)

Play Here – testowanie ale z umieszczeniem postaci gracza w miejscy gdzie jest kamera.

Run – uruchomienie testu ale bez postaci gracza. np do sprawdzenia fizyki lub skryptów.

Game Settings – zmiana zaawansowanych ustawień gry.

ZAKŁADKA MODEL

Rotate – opcja pozawala na wykonanie precyzyjnych obrotów obiektów o podaną ilość stopni ( domyślnie 90′)

Move – precyzyjne przesuwanie obiektów o o określoną ilość sudów (jednostka długości w roblox studio)

Alighn Tool – narzędzie pozwalające na wyrównanie wielu obiektów w jednej linii.

Surface – jednym z zastosowań tego narzędzia jest łączenie tekstur na powierzchni wielu obiektów.

Solid modeling Union/Negate/Separate – narzędzia zaawansowanego modelowania obiektów. Pozwala na ich dowolne łączenie lub dzielenie.

Constraints –  zestaw narzędzi pozwalających na połączenie ze sobą wielu obiektów. Można w ten sposób tworzyć huśtawki, zawiasy w drzwiach czy napędzane silnikiem wiatraki.

Gameplay Efects – efekty specjalne związane z eksplozjami, światłem i cząsteczkami

Gameplay Spawn – dodaje punkt startu dla graczy

ZAKŁADKA TEST

W tej zakładce mamy kilka dodatkowych opcji do testowania swojej gry. Szczególnie przydatne jest testowanie gry na urządzenia mobilne  oraz opcja pozwalająca uruchomić sztuczny serwer z wieloma graczami.

ZAKŁADKA VIEW

Gdybyś przez przypadek zamkną jedno z okien które opisaliśmy to właśnie w zakładce View można je ponownie włączyć.

ZAKŁADKA Pugins

Pozwala uruchomić dodatki do ROBLOX STUDIO rozszerzające jego możliwości.

3.6 PROPERTIES

Pokazuje właściwości zaznaczonego obiektu.

Każdy obiekt ( Lighting, part, fire, explosion, script itp) ma swój zestaw właściwości.

Część z nich będzie od razu widoczna w workspace a inne dopiero podczas testowania gry.

Zanim przejdziesz do kolejnego punktu poradnika pozmieniaj kilka ustawień swojego obiektu. i zobacz co się stanie.

Np zaznacz opcję Anchored i zmień wartości w AsemblyLinearVelocity i AsemblyAngularVelocity.

4. PIERWSZY SKRYPT W ROBLOX STUDIO

Programy w ROBLOXIE piszemy wykorzystując język Lua. Jest bardzo prosty zarówno w nauce jak i użytkowaniu. Przypomina nieco pisanie zdań w języku angielskim.

Na początek zrobimy coś prostego. Po prostu sprawimy że w grze zmienimy właściwości obiektu Part (bloczka).

Na początek stwórz w grze nowy obiekt typu „Script” aby to zrobić najedź kursorem myszy  na ServerScriptService w oknie Explolera. Obok niego powinna pojawić się ikonka „+”. Po jej kliknięciu program zapyta jakiego rodzaju obiekt chcemy tu dodać. Wybieramy oczywiście „Script”.

Zostaniecie automatycznie przeniesieni do edytora skryptu i zobaczycie magiczne pierwsze zdanie każdego programisty. print („Hello word”) który sprawia że w oknie Output zobaczycie zdanie znajdujące się miedzy „cudzysłowami”.

Teraz dodaj do gry dowolny Part i ustaw mu dowolne właściwości (kolor, wielkość, obrót itp). Koniecznie zmień mu też nazwę. Ja utworzę czerwony blok i nazwę go test (małe i duże litery mają znaczenie!!). Nie używaj też spacji w nazwach obiektów bo to strasznie utrudnia programowanie. Jeśli chcesz użyć nazwy złożonej z wielu wyrazów zrób to tak: toJestBardzoSkomplikowanaNazwaObiektu  jak widzisz kolejne wyrazy rozpoczynałem od dużej litery ale nigdzie nie używałem spacji.

kliknij w obraz aby powiększyć

4.1 No gdzie ten blok? czyli jak skrypt odnajduje obiekty.

Wróć do okna skryptu i zaczynamy pisać nasz pierwszy skrypt.

Umiejętność wskazywania obiektów które ma modyfikować skrypt jest chyba jedną z najważniejszych w nauce skryptowania w Robloxie.

Żeby skrypt zadział musi wiedzieć gdzie znajduje się obiekt i co ma w nim zmienić.

Na początek ścieżka do mojego bloku o nazwie test. Jeśli nazwałeś swój blok tak jak ja to skopiuj poniższą linijkę:

game.Workspace.test — wskazuje skryptowi gdzie znajduje się obiekt.

porównajcie to z Explolerem. Nasz blok faktycznie znajduje się w „folderze” Workspace.

Gdybym przeniósł mój blok w taki sposób ja na obrazku po prawej to nowa ścieżka odniesienia dla skryptu będzie następująca:

game.Worspace.pierwszyFolder.drugiFolder.test

pamiętaj że wielkość liter ma znaczenie!

Myślę że teraz potrafisz już wskazać skryptowi swój obiekt czas sprawić żeby coś się zadziało!

4.2 Zmieniamy właściwości obiektu

Żeby szybko się pisało skasuję dodatkowe foldery które pokazałem powyżej. Chciałem tylko lepiej zobrazować Ci jak Roblox znajduje obiekty. Tak więc nasz blok znajduje się w:

game.Workspace.test

skrypt wie gdzie jest obiekt, ty też ale jak zmienić mu właściwości?

To proste wystarczy postawić kolejną kropkę i dopisać nazwę właściwości którą chcemy zmienić.

Nazwy właściwości zobaczysz w oknie Properties po zaznaczeniu obiektu.

Jeśli chciałbyś zmienić np. kolor bloków wystarczy dopisać do ścieżki .BrickColor nowa ścieżka będzie więc wyglądała następująco:

game.Workspace.test.BrickColor

jeśli chcemy zmienić położenie bloku w grze to zmieniamy parametr .Postion

game.Workspace.test.Postion

Teraz musimy napisać jaka ma być nowa wartość wpisanego parametru. Robimy to dodając znak = a następnie wpisując nową wartość. Ponieważ różne właściwości trzeba podawać w konkretny sposób to kilka przykładów podam poniżej:

Część po podwójnym myślniku — to komentarz programisty. Skrypt ignoruje wszystko co znajdzie się za tym znakiem.

game.Workspace.test.BrickColor = BrickColor.new(„Cyan”) — nowy kolor bloku

game.Workspace.test.Position = Vector3.new(0,0,0) — przenosi obiekt do nowej pozycji

game.Workspace.test.Transparency = 0.5 — ustawia przezroczystość obiektu na 0.5

game.Workspace.test.Anchored = false — wyłącza zakotwiczenie obiektu (zacznie spadać)

game.Workspace.test.Material = „Foil” — zmienia materiał obiektu na folię

Opisy wszystkich właściwości znajdziecie w oficjalnej dokumentacji ROBLOX STUDIO dostępnej pod tym linkiem: https://developer.roblox.com/en-us/

Radzę zaprzyjaźnić się z tą stroną szczególnie z przyciskiem Search po prawej stronie.

4.3 Funkcje i wyzwalacze (EVENTY)

Usprawnimy trochę nasz skrypt. Sprawimy że wszystkie zmiany które wyżej wymieniliśmy wykonają się dopiero po dotknięciu obiektu przez postać gracza.

Po pierwsze potrzebujemy funkcji. W programowaniu mianem funkcji określa się fragment kodu, który może być wykonywany wielokrotnie z różnych miejsc programu.

Funkcje w Lua tworzy się pisząc:

function toNazwaFunkcji ()

end

pomiędzy nawiasami a end znajdzie się nasz kod który chcemy wywołać funkcją.  Tekst toNazwaFunkcji to miejsce na nazwę funkcji i możesz ją dowolnie zmieniać.

Wklej teraz program modyfikujący właściwości bloku do środka funkcji. Powinno to wygadać tak:

function toNazwaFunkcji ()

game.Workspace.test.BrickColor = BrickColor.new(„Cyan”) — nowy kolor bloku

game.Workspace.test.Position = Vector3.new(0,0,0) — przenosi obiekt do nowej pozycji

game.Workspace.test.Transparency = 0.5 — ustawia przezroczystość obiektu na 0.5

game.Workspace.test.Anchored = false — wyłącza zakotwiczenie obiektu (zacznie spadać)

game.Workspace.test.Material = „Foil” — zmienia materiał obiektu na folię

end

Jeśli teraz spróbujesz uruchomić grę to zobaczysz że nic się nie stało. Nie ma żadnego efektu a skrypt przestał działać. Dzieje się tak dlatego że funkcje nie uruchamiają się same automatycznie. Potrzebują do uruchomienia wyzwalacza w ROBLOX STUDIO nazywanego eventem.

dopiszemy event dotknięcia bloku:

game.Workspace.test.Touched:Connect(toNazwaFunkcji)

początek game.Workspace.test wygląda znajomo to oczywiście odwołanie do naszego obiektu

.Touched – to właśnie event dotknięcia każdy obiekt ma różne eventy ich poznanie to druga niezbędna umiejętność w programowaniu w ROBLOXIE.

:Connect(toNazwaFunkcji) –  po wyzwalaczu piszemy jaka funkcja ma być podłączona i uruchomiona (connect) do tego wydarzenia. Ostatnia część w nawiasach to miejsce na nazwę uruchamianej funkcji.

Możesz przetestować swój skrypt. Powinien działać choć pewnie pojawią się błędy. Np taki że part zmienia swoje właściwości jeśli dotknie czegokolwiek! Np innego partu lub podłoża. To dlatego że nie dodaliśmy sprawdzenia czy bloku dotknęła postać gracza.

4.4 Warunki w ROBLOX STUDIO

Do sprawdzenia co dotyka bloku zastosujemy instrukcję warunkową IF. To najczęściej wykorzystywana konstrukcja programistyczna zaraz po funkcjach i zmiennych ( których jeszcze nie używaliśmy).

W skrócie IF’y sprawdzają czy warunek który ustawimy jest prawdziwy i dopiero wtedy wykonuje kolejne instrukcje.

Konstrukcja  w języku LUA jest bardzo prosta: IF warunek THEN instrukcje END

W naszym przypadku chcemy osiągnąć taki efekt: JEŚLI (IF) obiektu dotnie postać gracza WTEDY (THEN) zmień jego właściwości KONIEC(END)

 Zmodyfikowany skrypt będzie wyglądał następująco:

Mamy pierwszy skrypt!

Teraz pozostaje Ci ćwiczyć i odkrywać nowe sposoby na używanie funkcji, warunków i eventów. Jest ich zbyt dużo żeby zmieściły się w tym poradniku.

Na początek spróbuj zrobić blok pułapkę. Kiedy zostanie dotknięty przez gracza to zrobi się zupełnie przezroczysty (niewidzialny) i  gracz przez niego spadnie.

Podpowiem tylko że trzeba skryptem ustawić  opcję CanColide = false.

5. GDZIE SZUKAĆ INSPIRACJI?

Oczywiście w innych grach. Pierwsze kroki w programowaniu i projektowaniu poziomów warto stawiać właśnie odtwarzając pułapki i przeszkody innych twórców.

Zobacz koniecznie gry:

THE IMPOSSIBLE OBBY link: https://www.roblox.com/games/3993081667/THE-IMPOSSIBLE-OBBY

Tower of Hell – Roblox link: https://www.roblox.com/games/1962086868/Tower-of-Hell

6. JAK OPUBLIKOWAĆ GRĘ W ROBLOX

Publikacja gry jest prosta. Dla odmiany ostatnią część możecie zobaczyć na końcu poniższego wideo.

7. PORADNIK VIDEO

Poniższy materiał to część kursu który przygotowaliśmy. O jego publikacji poinformuję wkrótce.

https://vimeo.com/509889382

8. PODSUMOWANIE PORADNIKA ROBLOX STUDIO

Mimo że ten artykuł jest dłuuuuuuuuuuugi. To tak naprawdę dopiero odkryliśmy malutką część możliwości Roblox Studio. To podstawy podstaw a zrobienie porządnej gry wymaga dużo większej wiedzy.

Jestem Ciekaw jakie gry udało Wam się zrobić. Wrzućcie link w komentarzu i napiszcie klika słów o grze. Na 100% ją odwiedzę!

Artykuł JAK ZROBIĆ GRĘ W ROBLOX STUDIO [Poradnik] pochodzi z serwisu CyberSkill.

Miliony modyfikacji do Minecrafta sprawia że gra cieszy się niesłabnącą popularnością już od jedenastu lat. Jeśli też zastanawiasz się jak zrobić mod do Minecraft to dobrze trafiłeś. Ten poradnik przeprowadzi cie przez cały proces krok po kroku. Gotowy?

W jakim programie robi się mody do Minecraft?

Najbardziej zaawansowane modyfikacje do Minecrafta powstają na komputerach programistów. Pisane są tak jak cała gra w języku JAVA, ale dzięki projektowi firmy Pylo nawet osoby nie znające tego języka mogą tworzyć własne modyfikacje.

Wejdź na stronę https://mcreator.net/download i pobierz najnowszą wersję (ten poradnik powstał dla wersji 2020.2)

1. Przygotowanie środowiska roboczego MCreator

Zainstaluj program i uruchom go. Powinieneś zobaczyć następujące okno. Wybierz opcję „New workspace…”

Na następnym oknie programu musimy wybrać kilka podstawowych ustawień:

• Mod display name: tak będzie nazywał się Twój mod
• Mod ID : nazwa moda w plikach gry. (generuje się automatycznie nie zmieniaj tego ustawienia)
• Minecraft version: wersja gry dla której tworzymy mod
• Workspace folder: miejsce na komputerze w którym zostaną zapisane pliki tworzonej modyfikacji.

Po wybraniu ustawień kliknij „Create new workspace”

Kolejny ktrok jest nieco czasochłonny. Program MCreator pobierze i zainstaluje na twoim komputerze niezbędne pliki. W niektórych przypadkach trwa to od 30 do nawet 50 minut. Nie pozostaje nic innego jak uzbroić się w cierpliwość. Koniec instalacji programu poznasz po tym że zniknie okienko z napisem „Seting up Gradle project”.

Po wykonaniu tych czynności nasz program jest gotowy do stworzenia pierwszego minecraftowego moda.

2. Jak zrobić mod w MCreator?

Nasz pierwszy mod do Minecraft sprawi że w grze pojawi się nasz własny miecz. Czym będzie się różnił od zwykłego diamenciaka?

• wyglądem – stworzymy dla niego oddzielną teksturę
• właściwościami – ustawimy odpowiednie parametry ataku, odporności na zniszczenia itp.
• efektami – sprawimy że miecz będzie nakładał efekt lewitacji przy ataku

Na ekranie roboczym MCreator klikamy na zielony znak „+” a następnie w menu szukamy pozycji „Tool”

W kolejnym oknie program poprosi nas o wprowadzenie nazwy przedmiotu który tworzymy. Nie jest to jeszcze nazwa wyświetlana w grze, a jedynie taka którą będzie stosował program do oznaczenia przedmiotu w pikach modyfikacji. Dlatego jest kilka ograniczeń:

• nie możesz stosować spacji między wyrazami
• nie stosuj polskich znaków (ś, ć, ą, ę itp)
• nie stosuj znaków specjalnych !@$#
• wielowyrazowe nazwy możesz zapisać np tak: SueperWypasionaNazwaMiecza

Po wpisaniu nazwy klikamy „Next page” w prawym dolnym rogu programu. Zostaniemy przeniesieni na następną stronę. Mamy na niej dostępne tylko dwie opcje do ustawienia.

• Tool 3D model – w MCreator możemy dodać własne modele 3D przedmiotów. Trzeba je wcześniej stworzyć przy pomocy odpowiedniego oprogramowania. Na potrzeby tego poradnika zostawiamy „Normal”
• Tool texture – tu wybieramy lub tworzymy teksturę naszego miecza. Aby przejść dalej kliknij w okno

W kolejnym kroku mamy do wyboru kolejne dwie opcje. Aby przejść dalej wybierz pierwszą opcję

• Create teture – generator tekstur pozwoli nam namalować jak ma wyglądać nasz miecz w grze.
• Import texture – wczytanie tekstury z zewnętrznego pliku

Pojawi się prośba o ustawienie jak program ma przygotować obszar roboczy do tworzenia wyglądu naszego miecza. Na początek proponuję pozostawić wartości domyślne.

• Fill with: – jak ma być wypełniony obszar rysowania. Domyślnie „Transparency” czyli przezroczysty
• Width: – szerokość okna rysowania w pixelach
• Height: – wysokość okna rysowania w pixelach

Przed Tobą pojawi się okno do złudzenia przypominające dobrze znany program Paint. Jak że moje zdolności graficzne są mówiąc krótko słabe, to bardzo ucieszył mnie fakt że twórcy MCreator umieścili w nim generator tekstur ( zaznaczony strzałką na poniższym obrazku). Dzięki temu mój mod do Minecraft będzie nieco ładniejszy :D. Jak już ukończysz swoje dzieło nie zapomnij go zapisać. Kliknij „Save this texture” a następnie wybierz „Item” i wpisz nazwę pliku (np. supermiecz_tekstura).

MCreator wróci do poniższego okna z tą różnicą że po kliknięciu w „Tool Texture”, będziesz mógł wybrać stworzoną przez siebie teksturę miecza. Zrób to i kliknij „Next page”.

Kolejny krok tworzenia miecza w Mcreator jest jednym z najważniejszych. To tu ustawimy jakie wartości ma mieć nasze narzędzie. Szczegółowo opisałem je w poniższej tabeli

Opcja	Wartości
Name in GUI:	Nazwa przedmiotu wyświetlana w grze
Creative inventory tab:	Ustawiasz w jakiej zakładce ma znaleźć się przedmiot kiedy będziesz grał w trybie kreatywnym.
Type:	Wybierz jak ma zachowywać się narzędzie które tworzysz (np. mieczem nie możesz niszczyć bloków). Pickaxe – kilof Axe – siekiera Sword – miecz Spade – łopata / szpadel Hoe – motyka Special (advanced) – specjalne narzędzie MultiTool (advanced) – mix kilku narzędzi
Harvest level:	Opcja ważna dla narzędzi typu kilof. Zaznaczasz tu jak twarde przedmioty możesz nim niszczyć. 0 – drewno 1 kamień 2 żelazo lub złoto 3 diamenty 4+ nie są używane w podstawowej wersji Minecraft
Efficiency:	Jak szybko można kopać narzędziami podobnymi do kilofa. Poniżej wartości z oryginalnego Minecrafta: Drewno: 2 Kamień: 4 Żelazo: 6 Diament: 8 Złoto: 10
Enchantability:	Zaznaczasz jak łatwo będzie Ci uzyskać dobre ulepszenia do broni. Większa wartość = większa szansa.Wartości z Minecraft: Narzędzia i broń : Drewno: 15 Kamień: 5 Żelazo: 14 Złoto: 22 Diament: 10 Zbroje: Skórzane: 15 Kolczuga: 12 Żelazo: 9 Złoto: 25 Diament: 10
Damage vs. mob/animal:	Jak dużo życia zabierzesz uderzając tym przedmiotem. Wartość w grze zależna jest od rodzaju przedmiotu wybranego w pozycji Type: Łopata zada dokładnie taką samą wartość obrażeń jak wpisana. Kilof: wartość wpisana + 1 Siekiera: wartość wpisana + 2 Miecz: wartość wpisana + 3
Number of uses:	Po ilu użyciach narzędzie popsuje się. Przykładowe wartości z Minecraft: Złoto: 32 użycia: Drewno: 59 użycia . Kamień: 131 użycia . Żelazo: 250 użycia . Diament: 1561 użycia .
Repair items:	jakim przedmiotem naprawisz swoje narzędzie na kowadle
Blocks affected:	zaawansowana opcja. do wyboru jeśli twoje narzędzie ma działać tylko z konkretnymi blokami
Enable glowing effect:	Po zaznaczeniu tej opcji narzędzie będzie świecić tak jakby było zaklęte.

Po wybraniu odpowiednich parametrów kliknij „Next page”. Zostaniesz przeniesiony okna, gdzie będziesz mógł stworzyć procedury przypisane do konkretnych akcji wykonanych mieczem.

When right clicked in air (player loc.)	użycie przedmiotu w powietrzu
When right clicked on block (player loc.)	użycie przedmiotu na bloku
When item is crafted/smelted	kiedy przedmiot zostanie stworzony
When block destroyed with tool	kiedy zniszczysz bloka za pomocą przedmiotu
When mob is hit with tool	kiedy uderzysz potwora za pomocą narzędzia
When tool is in inventory tick	kiedy przedmiot jest w ekwipunku
When tool in hand tick	kiedy przedmiot jest w dłoni gracza
On player stopped using	Kiedy gracz przestanie używać przedmiotu

My na potrzeby naszego moda wykorzystamy opcję ” When mob is hit with tool „. kliknij w mały zielony przycisk „+” i bez zmian zaakceptuj propozycję nazwy programu.

W nowym oknie ustaw program tak jak na poniższym screenie a następnie zapisz procedurę. Parametr „Add potion….” znajdziesz w zakładce „Entity procedures”

Wrócisz do poprzedniego okna. Aby zakończyć tworzenie własnego miecza do Minecraft wystarczy że klikniesz przycisk „Save mod element”

Testujemy nasz mod do Minecraft!

To już ostatni krok. Kliknij w zieloną strzałkę w prawym górnym rogu okna a MCreator uruchomi dla Ciebie specjalną testową wersję Minecraft w której będziesz mógł przetestować swój nowo stworzony miecz.

Mod gotowy tak prezentuje się mój miecz w Minecraft. A jak wyszły wasze? podzielcie się linkami do zdjęć w komentarzach.

Co dalej?

Jeśli chcesz tworzyć naprawdę zaawansowane mody z animowanymi teksturami zbroi i mieczy, szalonymi Mobkami i nierzeczywistymi biomami to zapraszam Ciebie na kurs MINECRAFT MOD EXPERTS. Poniżej masz tylko malutki kawałek tego co będziemy robić!

Artykuł Jak zrobić mod do Minecraft [Poradnik] pochodzi z serwisu CyberSkill.

Co tu znajdziesz?

Kompletną i szczegółowa instrukcję, jak krok po kroku, zainstalować mody niezbędne rozpoczęcia kodowania. Poradzisz sobie nawet jeśli nigdy nie instalowałeś modyfikacji do gry Minecraft. Gotowy? W takim razie ruszamy!

Co będzie nam potrzebne?

Na początek pobierz wszystkie instalatory. Później będziemy je instalować. Linki które podaję kierują do stron producentów lub twórców i na dzień pisania artykułu są aktualne i bezpieczne. Sam z nich korzystam.

1. MINECRAFT JAVA EDITION – odpowiednia wersja gry to najważniejsza rzecz. Mod z którego będziemy korzystać i cała ta instrukcja działa tylko dla wersji JAVA na komputery. Jeśli do tej pory korzystałeś z wersji na konsole lub urządzenia mobilne to niezbędne będzie zakupienie licencji. Możesz to zrobić tu na oficjalnej stronie Minecraft, lub poszukać klucza na allegro.

Zachowaj ostrożność w przypadku zakupu klucza z innego źródła niż oficjalne!

– koniecznie sprawdź lub zapytaj sprzedawcę, czy będzie można zmienić adres e-mail przypisany do konta.

– sprawdź czy sprzedawca wystawia faktury VAT – zarejestrowany przedsiębiorca nie będzie sprzedawał kradzionych licencji.

Bez zmiany e-mail, ktoś (kto posiada dostęp do konta e-mail) może użyć opcji odzyskiwania hasła i odebrać Ci licencję za którą zapłaciłeś…

Uważaj też aby nie kupić MINECRAFT WINDOWS 10 EDITION. To zupełnie inna wersja ( tak jest ich dużo).

Po zakupie licencji możecie pobrać instalator Minecraft JAVA z oficjalnej strony (link).

2. FORGE – dodatek do gry Minecraft ułatwiający instalację MODów. Odpowiednia wersja (1.8.9) do pobrania tutaj. Pobierz wersję oznaczoną gwiazdką.

3. ComputerCraftEdu – MOD (czyli modyfikacja) – rozszerza podstawową wersję Minecraft i dodaje do niej komputery oraz roboty które można programować! Do pobrania za darmo z oficjalnej strony twórców computercraftedu.com(link) . Będąc już na stronie klikamy na I’M A PLAYER a następnie Download Mod For 1.8.9

4. JAVA – opcjonalnie – jeśli na Twoim komputerze nie ma oprogramowania JAVA to trzeba będzie ją pobrać i zainstalować. Tu oficjalna strona producenta (link).

INSTALACJA – jeszcze chwila i zaczniemy programowanie w Minecraft ….

Teraz będzie dużo obrazków 🙂 Instalacja jest banalnie prosta. Na pewno sobie poradzisz.

Instalowanie Minecraft

INSTALACJA DODATKU FORGE

Wgrywamy dodatek FORGE który pobrałeś na początku instrukcji. Zadba o to żeby nasz MOD działał poprawnie w grze.

WGRYWAMY MOD ComputerCraftEdu – umożliwiający programowanie w Minecraft

Zainstalowanie MODa sprowadza się do wklejenia pliku w odpowiednie miejsce na komputerze. Jedyna trudność jak może Ciebie tu spotkać to znalezienie tego miejsca.

Jeszcze tylko kilka obrazków i będziesz mógł zacząć programowanie w Minecraft !

Na początek musimy znaleźć katalog APPDATA. Można to zrobić na kilka sposobów. Ja pokażę CI te które uważam za najłatwiejsze.

Pierwszy to wpisanie w oknie wyszukiwanie %APPDATA%. Tak jak na obrazku poniżej.

Po kliknięciu w wyszukaną pozycję. Powinien otworzyć się okno gdzie będzie widoczny folder .minecraft. Otwórz go.

W środku będzie kilka kolejnych folderów. Poszukaj takiego z nazwą mods . Jeśli go nie ma to trzeba go utworzyć.

Do folderu mods wklej plik zawierający mod ComputerCraftEdu.

Mod wgrany ! Możemy w końcu uruchomić grę!

Zrobione !

Mam dla Ciebie nagrodę za to że przeszedłeś tą instrukcję!

Pod tym linkiem udostępniłem Ci dwie mapy przygotowane specjalnie dla tego moda. Jak je wgrać? Pamiętasz jak szukaliśmy APPDATA? Znajdź go ponownie. Gdzieś tam będzie folder o nazwie save. Wystarczy jak pliki z linku pobierzesz rozpakujesz i zawartość wrzucisz do folderu save . Gotowe! Miłej zabawy!

Jedna z nich jest mojego autorstwa, a druga pochodzi od twórców moda ComputerCraftEdu.

Dajcie znać w komentarzach czy instrukcja jest czytelna i jak podobały wam się mapy!

P.S. jeśli ciągle Wam mało programowania to koniecznie sprawdźcie ten link: 39 darmowych aplikacji do nauki programowania dla dzieci

Artykuł PROGRAMOWANIE W MINECRAFT pochodzi z serwisu CyberSkill.

W tym wpisie pokażę jak w Scratch 2 zaprogramować razem LEGO WeDo 2 i drona DJI Tello. Instrukcja przygotowana dla komputerów z systemem Windows 7 i 10. Nie miałem możliwości sprawdzić czy ta metod działa również dla urządzeń Apple.

Po kilku próbach okazało się, że da się stworzyć w Scratch, drona sterowanego za pomocą klocków LEGO. Efekt można zobaczyć na filmie poniżej:

Czego oprócz drona Tello będziesz potrzebował?

Zanim zaczniemy sprawdź czy masz wszystkie potrzebne rzeczy. W całym tym projekcie najtrudniejsze jest podłączenie wszystkiego tak aby chciało ze sobą współpracować. Samo programowanie, jak zobaczycie na końcu wpisu, sprowadza się do połączenia 10 klocków…

Lista potrzebnych rzeczy:

• Komputer z systemem Windows 7 lub 10
• Klocki LEGO WeDo 2.0
• wtyczka Bluegiga BLED112 Bluetooth® Low Energy Dongle ( jeżeli twój komputer nie posiada wbudowanego Bluetooth 4.0)
• Dron DJI Tello

Oprogramowanie do pobrania:

Co i w jakiej kolejności instalować opiszę w dalszej części instrukcji. Możliwe że cześć programów nie będzie w Twoim przypadku potrzebna. W tej chwili pobierz wszystkie programy i nic nie instaluj. Wszystkie poniższe programy są darmowe. Linki prowadzą do strony producenta gdzie należny wybrać interesujący nas system operacyjny.

• Adobe AIR – Link: https://get.adobe.com/air/otherversions/
• Scratch 2.0 offline – Link: https://scratch.mit.edu/download/scratch2
• S2Bot App – Link: http://www.picaxe.com/Teaching/Other-Software/Scratch-Helper-Apps/
• Oprogramowanie LEGO WeDo 2.0 – Link: https://education.lego.com/en-us/downloads/wedo-2/software
• Oprogramowanie Node.js – Link: https://nodejs.org/en/download/
• Sterowniki Tello dla Scratch 2.0 – Link: https://dl-cdn.ryzerobotics.com/downloads/tello/20180222/Scratch.zip

Dołożyłem wszelkich starań aby instrukcja była kompletna i łatwa w użytkowaniu, a linki aktualne, jednak pamiętaj że instalujesz opisane oprogramowanie i używasz jej na własną odpowiedzialność.

Instalacja Scratch 2 offline

Mimo że dostępna jest już 3 wersja Scratch, to w tym projekcie jesteśmy zmuszeni korzystać z wersji drugiej. Niestety producent drona, firma DJI, nie wypuścił, do tej pory, aktualizacji sterowników.

Krok 1 – uruchom plik instalacyjny Scratch 2.0 offline

Po kliknięciu powinien uruchomić się instalator programu. Jeśli tak się nie stało przejdź do kroku 2.

Instalacja programu jest bardzo prosta! Wystarczy wskazać miejsce gdzie ma zostać wgrany Scratch i zaakceptować regulamin.

Po instalacji program automatycznie uruchomi się w języku angielskim. Aby zmienić język kliknij w ikonkę globusa w lewym górnym roku i zaznacz język polski.

Poz zmianie języka możesz spokojnie zamknąć program. Uruchomimy go ponownie na końcu tego wpisu.

Krok 2 – Instalacja Adobe Air ( jeśli instalator Scratch się nie uruchamia)

Możesz pominąć etap jeśli po wykonaniu instrukcji z kroku 1 prawidłowo uruchomił się Scratch 2.

Jeśli nie to na Twoim komputerze nie masz zainstalowanego Adobe Air. Uruchom instalator i zaakceptuj regulamin. Po instalacji wróć do kroku pierwszego i ponownie spróbuj zainstalować Scratch.

Podłączenie LEGO WeDo 2.0 do SCRATCH

Oficjalna instrukcja podłączenia zestawu LEGO do Scratch wykorzystuje oprogramowanie działające jedynie pod Windows 10. W tej instrukcji pokażę Ci jak połączyć WeDo do komputerów działających też pod Windows 7.

Krok 3 – Instalacja oprogramowania LEGO WeDo

Zainstalowanie oficjalnego oprogramowania LEGO jest wymagane szczególnie dla użytkowników pracujących z systemem Windows 7. Zewnętrza wtyczka Bluetooth wymaga sterowników które instalują się automatycznie razem z programem LEGO. Z jakiegoś powodu Windows 7 nie potrafi ich odnaleźć samodzielnie.

Oprogramowanie LEGO przyda się do innych projektów. Razem z nim dostajemy kilka bardzo ciekawych lekcji i projektów. Specjalny blokowy język pozwala szybko nauczyć się podstaw programowania.

W samej instalacji nie ma nic trudnego. Jak zwykle trzeba wskazać miejsce na dysku i zaakceptować regulamin.

Krok 4 – Instalacja S2Bot App (program umożliwiający połączenie LEGO do Scratch)

S2Bot to świetna aplikacja pozwalająca w łatwy sposób podłączyć aż 18 rożnych robotów do Scratch 2.0 Pełna lista obsłuchiwanych urządzeń jest na stronie producenta (link na początku wpisu).

Po instalacji uruchom program i z rozwijanej listy odszukaj pozycję LEGO WeDo 2.0

Następnie klikamy w przycisk „Scan for devices” po otworzeniu nowego okna naciśnij przycisk na kostce z zestawu LEGO WeDo 2.0. Na liście powinna pojawić się pozycja z indywidualną nazwą zestawu. Kliknij w nazwę. Pozycja podświetli się najpierw na żółto a następnie na zielono. Twój zestaw jest prawidłowo podłączony! Naciśnij „Close”.

Po powrocie do głównego ekranu zobaczycie informacje że zestaw WeDo jest prawidłowo podłączony oraz jakie elementy zostały do niego podpięte. W moim przypadku jest to czujnik wychylenia.

Z prawego menu wybierz „New Scratch template” i wskaż gdzie ma zostać zapisany plik. Kiedy go uruchomimy w Scratch, specjalne bloki potrzebne do obsługi zestawu WeDo, zostaną automatycznie wgrane do projektu. Oszczędzimy w ten sposób trochę czasu i klikania.

Na koniec pozostaje nam uruchomić Scratch z pliku i sprawdzić czy wszystko działa prawidłowo. Zielone „lampki” pokazują że kostka WeDo , aplikacja S2Bot i Scratch mają ze sobą połączenie. Dodatkowo warto ułożyć jakiś prosty program aby mieć 100% pewności. Przykład poniżej.

Podłączenie Drona DJI Tello do Scratch

Połowa drogi za nami. Przy pierwszym uruchomieniu, dużo czasu zajmuje instalacja i ustawienie wszystkiego. Później podłączenie zajmuje mniej niż 5 minut. Efekt końcowy jest wart tych wszystkich zabiegów.

Krok 5 – Pobranie sterowników do drona DJI Tello

Zakładam że pobrałeś już plik ze sterownikami do DJI Tello. Archiwum należy rozpakować. Pliki umieść w możliwie łatwym miejscu. Ja utworzyłem na pulpicie folder Tello i tam rozpakowałem moje pliki.

Pełna ścieżka do plików w moim przypadku to C:\Users\rjozwik\Desktop\Tello\Scratch

Koniecznie zapamiętaj ścieżkę do swoich plików, będzie to potrzebne w kolejnym kroku.

Krok 6 – Instalacja Node.js (program umożliwiający połączenie DJI Tello do Scratch)

Instalacja Node.js jest prosta. Należy jak zwykle wybrać ścieżkę na dysku i zaakceptować regulamin.

Krok 7 – Uruchomienie skryptu odpowiedzialnego za komunikację między dronem i Scrtach

Uruchamiamy wiersz poleceń. W zależności od wersji systemu operacyjnego kliknij:

• Windows 7 – logo Windows w lewym dolnym rogu a następnie wyszukaj
• Windows 10 – ikona lupy

wpisz „cmd” w polu wyszukiwania powinna pojawić się następująca pozycja:

Uruchamiamy ją. Kolejnym krokiem jest przejście od interesującego nasz katalogu na dysku. Najprostszym sposobem będzie wpisywania polecenia

cd NazwaTwojegoFolderu

Ja musiałem powtórzyć tą operację aż 3 razy

• cd desktop – tak dostałem się na pulpit
• cd tello – folder tello na pulpicie
• cd scratch – folder Scrtach

Ostatnia linijka to uruchomienie skryptu wpisz: node tello.js

Komunikat : Tello Scratch Ext running at… informuje nas że program połączył się prawidłowo.

W trakcie pierwszego łączeni mogą pojawić się komunikaty z systemu informujące ze aplikacja chce nawiązać połączenie z Internetem. Należy je zaakceptować.

Nie zamykaj wiersza pleceń!!! Przejdź do kolejnego kroku.

Krok 8 – Wgrywamy do Scratch bloki odpowiedzialne za sterowanie Tello.

Jeśli zamknąłeś program Scratch uruchom go ponownie z szablonu który wygenerowaliśmy podczas podłączania zestawu LEGO WeDo. A następnie:

• Z górnego menu, przytrzymując lewy klwisz SHIFT, wybierz Plik.
• Importuj eksperymentalne rozszerzenie HTTP

• odszukaj miejsce gdzie zapisałeś sterowniki do Tello i wybierz plik Tello.s2e

Jeśli wszytko przebiegło prawidłowo w Scratch w zakładce Moje Bloki pojawiły się bloki odpowiedzialne za sterowanie dronem.

Krok 9 – Tworzymy program w Scratch.

Program sterujący dronem warto utworzyć przed uruchomieniem Tello. Bateria wystarcza jedynie na 10 min lotu, a na dodatek dron ma tendencję do przegrzewania się kiedy nie jest w powietrzu.

W naszym programie musimy połączyć wskazania czujnika wychylenia z blokami odpowiedzialnymi za ruch drona. Ja zrobiłem to tak:

Nie jest to najpiękniejszy program, ale na początek w zupełności wystarczy. Podczas lotów próbnych zauważyłem też, że czujnik przechyłu ma spore opóźnienie.

Krok 10 – Podłączamy drona i uruchamiamy program.

Uruchom dorna, i podłącz go do komputera za pomocą WiFi. Na końcu uruchom program i testuj!

Jeśli spodobała Ci się instrukcja daj znać w komentarzu lub naszym profilu na Facebook.

Artykuł Jak podłączyć zestaw Lego WeDo i drona DJI Tello do Scratch? pochodzi z serwisu CyberSkill.

Tu znajdziesz pierwszą część poradnika.

W tym artykule pokażę Ci jak wykorzystać w grze platformowej tak zwane hitboxy.

Czym jest hitbox?

To niewidzialny obiekt powszechnie stosowany w grach wideo do wykrywania kolizji. Zazwyczaj jest on przyczepiony do widocznej postaci.

Spójrz na ten screen z gry Minecraft:

Biała ramka wokół postaci to właśnie hitbox.

Jest wiele powodów dla których twórcy gier używają obszaru kolizji. W grach typu Minecraft, może być to wykrywanie, kiedy postać ma podnieść przedmiot, lub kiedy mob ma otrzymać trafienie. Na screenie możesz zauważyć, że czapka oraz ręce wiedźmy, są poza obszarem ograniczonym białymi liniami. Gdybyś strzelił do tych części postaci z łuku, program uznałby że nie trafiłeś w postać.

Do czego nam taka mechanika w naszej grze platformowej?

Używając swoich doskonałych umiejętności graficznych, poprawiłem naszego kota. Teraz ma nieco dłuższe wąsy.

Moja modyfikacja sprawiła, że teraz nasz kot dotykając wąsami do platformy, zachowuje się tak jakby na niej stał. Przyczyną problemu jest program który napisaliśmy w poprzednim wpisie. Nie rozpoznaje on, jaką częścią ciała kot dotyka platformy. Oczywiście nie takie był nasz cel. W końcu robimy profesjonalną produkcję! Tu przychodzi pora na wykorzystanie hitboxów.

Na początek zastąpimy naszego kota zwykłym prostokątem. Zakładam że wiesz już jak dodaje się duszki więc nie będę opisywał tego krok po kroku. Upewnij się tylko że narysowany przez ciebie obiekt jest dokładnie takiej samej wielkości jak twoja postać i znajduje się na środku ekranu. Autorzy Scratch niestety usunęli w 3 wersji przycisk który do tego służył. Ja zrobiłem to tak:

Po uruchomieniu gry zamiast kotem powinieneś teraz poruszać się narysowanym przed chwilą prostokątem.

Następnie modyfikujemy nasz skrypt dodając bloki zmiany kostiumu w dwóch miejscach.

Co robi teraz nasz program?

W pętli zmienia kostium postaci na prostokąt, następnie sprawdza wszystkie warunki dotyczące postaci ( sprawdzanie odbywa się dla prostokąta), a na koniec powtórnie zmienia wygląd na kota z długimi wąsami. Całość odbywa się tak szybko że gracz nie widzi zmiany kostiumu.

Dzięki takiej operacji nasza postać, będzie wykryła przeszkody, tak jak prostokąt, a żadne wystające części postaci, nie będą już stanowiły problemu.

Podsumowanie:

Gry platformowe w Scratch są bardzo popularne. Należą do jednych z najłatwiejszych do wykonania na początek. Mimo to i tak trzeba poświecić kilkanaście godzin aby wszytko przygotować. Tym bardziej że postanowiłeś zaprogramować ją samodzielnie. Tym większe brawa dla Ciebie. W kolejnym artykule poruszę temat tworzenia animacji dla naszej postaci.

Artykuł Jak tworzyć gry platformowe w Scratch – poradnik część 2 pochodzi z serwisu CyberSkill.

Kilka słów o konkursie Pix 2019

Na aplikację PixBlocks natknąłem się pisząc artykuł o darmowych aplikacjach do nauki programowania dla dzieci. Po krótkiej przerwie postanowiłem ponownie wykorzystać ja na moich zajęciach i tu czekała na mnie miła niespodzianka. Autorzy postanowili zrobić konkurs.

Rejestracja do konkursu PIX 2019 jest możliwa do 12 maja 2019 na stronie organizatora https://pix.edu.pl/. I to pierwszy krok jaki należy wykonać. Dla dzieci poniżej 13 roku życia zgłoszenia powinni dokonać rodzice.

Następnie pobieramy aplikację i instalujemy ją na komputerze. Poszczególne kroki tego procesu są doskonale opisane na stronie więc nie będę ich tu powtarzał.

Podoba mi się że konkurs w całości będzie przeprowadzony online i aby wziąć w nim udział, wystarczy wygodnie usiąść przed ekranem własnego laptopa. Z drugiej strony mam obawy jak organizatorzy zweryfikują samodzielność wykonywania zadań.

Uczestnicy konkursu zostaną podzieleni na 4 kategorie wiekowe:

• 2010 – 2015 „ROOKIE” – programowanie blokowe (obrazkowe)
• 2007 – 2009 „SKILLED” – programowanie blokowe (obrazkowe)
• 2003 – 2006 „MASTER” – programowanie tekstowe
• 1999 -2002 „EXPERT” – programowanie tekstowe

Konkurs Pix 2019 zostanie przeprowadzony w 2 etapach:

13 – 19 maja 2019 – eliminacje – każda z grup wiekowych otrzyma 10 zadań w aplikacji PixBlocks. Uczestnicy którzy wykonają poprawnie mi 60% zadań zostaną zakwalifikowani do etapu finałowego.

27 – 28 maja 2019 – finały – uczestnicy którzy przeszli kwalifikacje otrzymają kolejne 10 zadań. Na tym etapie konkursu oprócz poprawności liczyć się będzie również szybkość wykonywania zadań.

Zadania przed konkursowe

W tym artykule opiszę jak przygotować się do pierwszej kategorii.

Po zalogowaniu się do programu, od razu możemy spróbować swoich sił, w zadaniach przygotowanych jako rozgrzewka przed konkursem. Uprzedzam jednak że nie będzie to proste. Nie dostaniemy nic, poza treścią zadania i kilkoma przykładowymi blokami, których możemy użyć. Mimo wszystko przyjrzymy się przykładowym zadaniom. Zadania na konkursie prawdopodobnie będą wyglądały podobnie.

2015 – 2010 ROOKIE

Kategoria konkursowa ROOKIE przeznaczona jest dla najmłodszych programistów. Maja która pomagała mi przygotować ten artykuł jest z grudnia 2012 r. Ma 6 lat i osobiście uważam że to minimalny wiek, w którym jest szansa, że dziecko wykona te zadania samodzielnie.

Paradoksalnie największą frustrację budziły u Mai nie problemy ze znalezieniem rozwiązania, a odczytanie treści zadań 🙂

Dopiero uczy się czytać, składanie wyrazów i zdań sprawia jej jeszcze problemy. Niestety aplikacja nie ma funkcji odczytywania treści zadań. Na szczęście komunikaty są proste i zrozumiałe: Dorysuj sznurek do balona czy pokoloruj klucze na niebiesko.

W jednym z zadań autorzy mogli by zmienić opis, a raczej dopasować do wieku uczestników. Mam tu na myśli szczególnie zadanie 12 (na załączonym obrazku). Zanim przystąpiliśmy do jego wykonania, musiałem wytłumaczyć Mai, co to znaczy, że chorągiewki mają być „trzy razy wyższe”.

Jak poradziliśmy sobie z tym problemem?

Po prawej stronie, na górze okna jest umieszczona zielona gwiazdka. Po jej naciśnięciu aplikacja wyświetli obrazek pokazujący jak ma wyglądać efekt końcowy. Mając taką podpowiedź, moja uczestniczka, nie kłopotała się już czytaniem poleceń 😀

Zadania 1 – 5 – podstawowe bloki kodu

Bardzo proste zadania. W większości polegają na odpowiednim zaplanowaniu trasy dla króliczka. Od czasu do czasu, używając opcji zmiany koloru pixela.

Jedyną rzecz na którą warto zwrócić uwagę to próba napisania kodu ,od razu w całości , bez sprawdzania. Jeśli popełni się błąd trudno go wtedy odnaleźć. Dużo lepszym sposobem będzie podzielenie zadania na etapy. Aby było łatwiej i szybciej należy postępowa wg zasady: po poprawnym wykonaniu małej części zadania dopisać kod do pozostałej.

Maja nie miała najmniejszych problemów, z rozwiązaniem tych zadań. Jestem pewien, że pomogło jej doświadczenie z innej gry, Jej tytuł zdradzę ją na końcu artykułu bo przyda się do ćwiczeń konkursowych.

Zadania 6 – 10 – pętle

Do gry wchodzą powtórzenia lub jak ktoś woli iteracje. W dużym skrócie w obrazkach jest pewien powtarzalny wzór który należy wykonać określoną ilość razy aby stworzyć rozwiązanie.

Jak zabrać się do wykonania tych zadań?

1. Odszukaj w obrazku powtarzalny wzór
2. Zaplanuj ruchy królika , tak aby wykonał 1 część wzoru
3. Jak mawia Maja wrzuć to do pętli na określoną ilość powtórzeń

W pierwszej chwili Maja chciała ułożyć kod jak w zadaniach 1-5. Czyli z pojedynczych bloków, z pominięciem pętli. Zorientował się dopiero gdy zauważyła, że przycisk odpowiedzialny za uruchomienie programu, gdzieś zniknął 🙂 W środkowej części ekranu, na górze aplikacja podpowiada, ile maksymalnie bloków kodu możemy użyć. Po przekroczeniu tej liczby, pokazuje komunikat i blokuje możliwość uruchomienia programu.

Program trzeba było skasować i napisać od początku. Taka wpadka na pewno nie pomoże wygrać finałów, gdzie obok poprawności, liczyć się będzie również czas wykonania zadań.

Zadania 11 – 15 – warunki

Nad rozwiązaniami tych pięciu zadań, Maja spędziła więcej czasu, niż nad pozostałymi dziesięcioma.

Wymagają dużo skupienia i bardzo dobrego opanowania podstawowych bloków, pętli oraz warunków.

Jedyną metodą jaka sprawdziła się w naszym przypadku było podzielenie zadania na malutkie kawałki.

Największym problemem stały się złożone warunki. Dlatego najpierw wykonaliśmy zadania 11 i 13 (w tych zdaniach w warunku trzeba wykonać tylko 1 akcję) a dopiero później pozostałe.

Mała programistka musiała dziesiątki razy poprawiać swój kod (szczególnie w zadaniu 12 i 14). Jednak z każdą poprawką królik przesuwał się o jedno pole do przodu. Dzięki temu nie straciła motywacji i wykonała do końca zadanie.

Jak ułatwić sobie ten etap?

Maja przed wykonaniem każdego zadania mówiła na głos co musi zrobić królik. Np. w zadaniu 12: „Królik musi iść w bok i sprawdzać czy widzi niebieską flagę” po czym wprowadzaliśmy odpowiedni kod i sprawdzaliśmy czy wykona się poprawnie. Dopiero po poprawnym zaprogramowaniu tego etapu przechodziliśmy do kolejnego. „jeśli widzi niebieską flagę to musi postawić maszt i iść w górę, postawić maszt i iść w górę, postawić żółtą flagę i zejść na dół”

Jak przygotować się do konkursu PIX 2019?

Dobra rada:) Zacznijcie od wykonania kursów w aplikacji PixBlocks. Jeśli zadania konkursowe, będą na zbliżonym poziomie, to dla poziomu ROOKIE wystarczy Kurs 1 i niektóre zadania z kursów 2,3,5,6.

Bez wykonania kursów, rozwiązanie zadań będzie baaardzo trudne!

Maja zanim zaczęła rozwiązywać zadania w PixBlocks, grała w Run Marco! W aplikacji znajdziecie zagadki które bardzo przypominają te z konkursu. Pierwsze poziomy pozwalają na ćwiczenie podstawowych komend, potem dochodzą pętle aż w końcu trafiamy na warunki. Link do gry i jej opis znajdziecie w moim artykule o aplikacjach do nauki programowania dla dzieci.

Inne artykuły które mogą Cie zainteresować:

• 2024 – 40 darmowych aplikacji do nauki programowania dla dzieci.
• JAK ZROBIĆ GRĘ W ROBLOX STUDIO [Poradnik]
• PROGRAMOWANIE DLA DZIEWCZYN
• Jak zrobić mod do Minecraft [Poradnik]
• TWORZENIE GIER – DARMOWE PROGRAMY

Artykuł Konkurs PIX 2019 – jak przygotować się na poziomie ROOKIE pochodzi z serwisu CyberSkill.

Ostatnia aktualizacja artykułu: 02/05/2019

Platformówki to jeden z najstarszych i najpopularniejszych gatunków gier. Niemal każdy zna ich proste zasady. Wielopoziomowe platformy, pułapki, przeciwnicy, zbieranie pieniędzy lub innych bonusów i czasami walka z uciekającym czasem.

Najbardziej znanym przedstawicielami tego gatunku są niewątpliwie takie gry jak: Mario, Mega man, Sonic, Rayman, DuckTales, Crash Bandicoot czy Earthworm Jim.

Na dobrą grę składa się kilka elementów:s grafika, historia, bohaterowie no i oczywiście fizyka. W grach platformowych ten ostatni element jest jednym z najważniejszych. Zaczynamy! Link do scratcha : https://scratch.mit.edu/

Uwaga!!! Poradnik zakłada że znasz już podstawy Scratch. Oprócz warunków i pętli ,potrzebna będzie też wiedza jak tworzyć i używać elementów: „Moje bloki” oraz „Zmienne”.

1. Grawitacja w Scratch – gry platformowe

Tworzenie naszej gry zaczniemy od przygotowania grawitacji. W końcu robimy platformówkę. Ten element można zaprojektować na kilka sposobów. Pokażę ci Te które uważam za optymalne.

Etap 1.1 – prosta grawitacja

Najprostszy skrypt mógłby wyglądać tak jak na obrazku obok. Po kliknięciu w zieloną flagę duszek zaczyna spadać. (przesuwać się w dół wzdłuż osi Y).

Problem:

Niestety nie wygląda to zbyt realistycznie, ponieważ postać przesuwa się ze stałą prędkością. Gdybyśmy skoczyli w rzeczywistości grawitacja sprawiłaby ze poruszalibyśmy się coraz szybciej.

Etap 1.2  – grawitacja z przyspieszeniem

Musimy poprawić nasz skrypt i sprawić aby duszek spadając poruszał się coraz szybciej. Aby osiągnąć taki efekt musimy użyć zmiennych. W naszym przypadku nazwiemy ją „prędkość_Y”.

Po modyfikacji postać porusza się już zdecydowanie bardzie naturalnie. Widać że nasz bohater spada coraz szybciej.

Problem:

Duszek nie zatrzymuje się na krawędzi ekranu tylko ciągle spada! potrzebujemy sposobu aby przerwać wykonywanie programu gdy trafi na przeszkodę.

Etap 1.3 – wykrywanie przeszkody pod postacią

Naszego bohatera zatrzymamy dzięki warunkom. Na początek utwórz nowego duszka „platforma” na którym ma stanąć nasz bohater i umieść go w polu gry pod swoją postacią. Następnie zmodyfikuj skrypt wg przykładu obok.

Problem:

Duszek wpada w platformę i stopniowo z niej wychodzi. Nasz kod faktycznie sprawia że postać jest „wypychana” jeśli wpadnie w platformę, ale w takiej postaci nie wygląda to profesjonalnie. Trzeba zrobić coś, aby nie było to widoczne dla gracza.

Etap 1.4 – Moje bloki – jak utworzyć w Scratch 3.0?

Moje bloki w scratch mają wiele zastosowań. Służą głównie do upraszczania kodu. My skupimy się tylko na jednym z nich, który rozwiąże nasz problem.

• wejdź w zakładkę „Moje bloki”
• kliknij „utwórz blok”. w nowym oknie nadaj mu dowolną nazwę
• koniecznie zaznacz opcję „wykonaj bez odświeżania ekranu”! – ta opcja ukryje przed graczem to że nasza postać wpada w platformę.

Problem:

Jak wykorzystać blok „wykrywanie platformy” w naszym projekcie?

Etap 1.5 – Moje bloki – jak wykorzystać w Scratch 3.0 ?

Zwróć uwagę jakich zmian należy dokonać w naszym skrypcie.

• Część dotyczącą zatrzymania duszka zastąpiliśmy blokiem „wykrywanie platformy”
• Do definicji bloku przenieśliśmy kod odpowiedzialny za wykrywanie platformy.
• Użyliśmy innego rodzaju pętli (powtarzaj aż) aby skrypt wykonywał się tylko gdy postać dotyka przeszkody

2.Sterowanie postacią w Scratch – gry platformowe

Teraz kiedy grawitacja działa już jak należy, możemy zająć się poruszaniem postaci. Przy okazji zobaczysz jak można poradzić sobie z kilkoma problemami na które trafimy.

Etap 2.1 – Projekt poziomu testowego

Zaczniemy od zaprojektowania poziomu testowego. Potrzebujemy czegoś prostego, co pozwoli nam sprawdzić czy poprawnie zaprogramowaliśmy naszą postać. Upewnij się że w twoim projekcie znajdzie się: kilka platform , pionowe ściany i jakieś pochyłości.

Etap 2.2 – Chodzenie po platformach

Nasz program na sterowanie jest bardzo prosty.:

• Zawsze – sprawia że po kliknięciu zielonej flagi zawsze sprawdza instrukcje w pętli
• ustaw styl obrotu – sprawdź co się stanie bez tego bloku 🙂
• jeżeli – warunek sprawdza czy odpowiedni klawisz został wciśnięty jeśli tak to wykonuje instrukcję.
• kierunek „90” = prawo „- 90” = lewo
• zmień x przesuwa naszego bohatera o odpowiednią ilość pól względem osi x

Etap 2.3 – Upraszczamy kod używając opcji „Mój blok”

Wróć do punktu 1.4 i utwórz kolejny własny blok który będzie służył do przechowywania instrukcji jak poruszać postacią.

Tym razem wykorzystamy też opcję „dodaj dane wejściowe”. Kliknij ją 2 razy. Nadaj nazwę blokowi i polom z danymi. koniecznie zaznacz opcję „wykonaj bez odświeżania ekranu”

Zmodyfikuj skrypt na chodzenie tak jak na załączonym obrazku.

Ta modyfikacja jest nam potrzebna aby rozwiązać kolejny problem.

Etap 2.4 – Programujemy wykrywanie ścian.

Przetestuj swoją grę. Zauważysz że kiedy Twoja postać dotknie ściany to zostaje natychmiast „teleportowana” na jej szczyt. Dzieje się tak ponieważ działa nasza instrukcja z punktu 1.5 (wykrywanie platformy). Chcieliśmy aby działała w przypadku platformy pod nogami postaci, a nie pionowych przeszkód! Zmodyfikujmy więc nasz kod.

Ten problem rozwiążemy w bardzo ciekawy sposób. Sprawimy że nasza postać będzie mogła wchodzić po pochyłościach, ale tylko niektórych. Jeśli podejście będzie za strome, nasza postać nie ruszy się z miejsca.

Wykorzystaj to zachowanie naszego bohatera przy projektowaniu poziomów!

Etap 3 – Jak zaprogramować skakanie postacią w Scratch – gry platformowe

Na tym etapie możemy się zająć napisaniem, a w zasadzie, ułożeniem kodu opowiedzianego za skakanie postacią.

Etap 3.1 – Skakanie prosty kod

Aby dodać możliwość skakania wróćmy do części naszego programu gdzie umięśniliśmy kod odpowiedzialny za chodzenie.

Dodajemy kod jak na załączonym obrazku i podczas testowania, mamy prawie to o co na nam chodziło. Postać skacze wyżej , jeśli dłużej przytrzymamy klawisz,jednak coś dziwnego dzieje się gdy go puszczamy.

Problem:

Postać nienaturalnie szybko spada po puszczaniu przycisku „W”.

Ponownie działa kod z punktu 1.5 – natychmiast kiedy nie dotykamy platformy skrypt nalicza wartość do spadania. Kiedy puszczamy przycisk „W” przesuwamy się od razu w dół o np 10 kroków, a nie o 1. Naprawmy to!

Etap 3.2 – Poprawiamy kod na Skakanie

Poprawiony kod działa nieco lepiej. Wyeliminowaliśmy problem z dziwnym spadaniem. Pojawił się za to inny! Kiedy dłużej przytrzymamy przycisk W nasza postać zaczyna latać!

Tak w 90% wygląda praca programisty rzadko zdarza się że nasz kod zadziała 100% tak jak zaplanowaliśmy. Zazwyczaj trzeba się wielokrotnie cofać aby poprawić elementy programu.

Etap 3.3 – Skok wersja poprawiona

Aby ostatecznie poprawić nasz kod na skakanie, dodamy zmienną, która będzie sprawdzała jak długo nasza postać jest w powietrzu. I pozwoli wykonać Skok tylko wtedy, jeśli jej wartość będzie bliska 0.

Modyfikację należy wykonać w 2 miejscach. Zgodnie z załączonym obrazem

Etap 3.4 – Wykrywanie sufitu

Nasz kod potrzebuje jeszcze jednej poprawki. Jak słusznie zauważył Wiktor w swoim komentarzu, nasza postać teleportuje się na platformę kiedy dotknie jej głową. Jak rasowi programiści kolejny raz musimy poprawić nasz skrypt.

W naszym projekcie mamy procedurę odpowiedzialną za wykrywanie platformy. Poprawialiśmy go w punkcie 3.3.

Na tą chwilę nasz kod podnosi postać do góry zawsze kiedy dotyka platformy. Niezależnie czy będzie to głowa, nogi czy inna część naszej postaci.

Chcemy natomiast żeby czynność podnoszenia nie była wykonywana jeśli postać jest w trakcie skoku. Dzięki temu kiedy w trakcie skoku dotkniemy głową platformy, nasza postać odbije się od niej.

Po pierwsze musimy edytować blok „wykrywanie platformy” i dodać wartość typu bolean. Nazwiemy ją „w_powietrzu?” i jak sama nazwa wskazuje będzie sprawdzała czy nasza postać znajduje się w trakcie skoku.

Zmienna bolean może przyjąć tylko 2 wartości prawda lub fałsz. Jak już pewnie się domyślacie wykorzystamy to aby kod „wykrywanie platformy” wykonywał różne instrukcje w zależności jaka będzie jej wartość.

Jeśli postać jest w trakcie skoku i dotknie platformy ma się od niej odbić.
Jeśli postać nie skacze ma tak jak do tej pory stać na platformie.

Wszystkie modyfikacje które musimy wykonać prezentuje ten screen:

Podsumowanie

I to już koniec pierwszej części poradnika jak stworzyć grę platformową w scratch. Mamy gotową fizykę. Nasza postać potrafi skakać i chodzić. Spada też z platform. W kolejnej części dodamy kilka poprawek i ulepszeń.

Projekt z gotową fizyką możecie zobaczyć pod tym linkiem: https://scratch.mit.edu/projects/291295129/

Jeśli stworzyłeś na podstawie tego poradnika, jakąś fajną platformówkę, to podziel się linkiem do niej w komentarzu!

Artykuł Scratch gry platformowe – jak tworzyć? pochodzi z serwisu CyberSkill.