Hej! Dziękuję że poświeciłeś czas i zostawiłeś komentarz!

Programowanie to w 90% rozwiązywanie problemów, a tego nauczyć jest bardzo trudno. Sam język( jakikolwiek bo on nie był) dzieci łapią bardzo szybko.I już po kilku spotkaniach wiedzą że, aby sprawdzić warunek trzeba użyć „IFa”, a powtórzenia programuje się REPEATami. To z czym mam największy problem to „szkolne nawyki”. Podam tylko kilka przykładów: dzieci chcą od razu wpaść na poprawne rozwiązanie i szybko poddają się kiedy zadania są tak skonstruowane że trzeba popełnić kilka błędów aby je rozwiązać. Świetnie rozwiązują testy i zadania do pojedynczych tematów, a gubią się gdy trzeba połączyć kilka umiejętności. Dziwią się że zadanie można rozwiązać na kilka sposobów. A najbardziej bezcenna jest ich mina kiedy mówię że czegoś nie wiem 🙂

Czego uczę na warsztatach? Głownie rozwiązywania problemów, świadomości że popełnianie błędów jest OK, że każdy problem ma wiele rozwiązań i podstaw programowania. Kolejność nie jest przypadkowa 😀
Pozdrawiam!

Mateusz dzięki za odwiedziny! Odpowiadając na twoje pytanie: Nie wiem jaki wiek jest odpowiedni 🙂 To zupełnie indywidualna sprawa każdego dziecka. Czasami prowadzę zajęcia w przedszkolach, wtedy korzystam z zadań: Kodowanie na dywanie i robota Cubeto. 4 latki spokojnie ogarniają.Z nieco starszymi ( min 6 lat) buduję roboty z klocków LEGO. Jak do tej pory dzieciom najbardziej podoba się składanie z części starego Pentiuma 486 😀 Mam mały ubaw jak macają palcami stary telewizor kineskopowy. Pozwolę sobie tylko na jedną radę: Zadbaj aby dla dziecka była to przede wszystkim zabawa. Pozdrawiam!